*one of the things na hindi ko naman hinahanap but which i am very appreciative of is the ability to carry a tune na hindi nasablay. siguro kasi musikera din naman ako kahit papano. singing is an outlet, at may tendency kasi akong gumustong sumabay kapag may nakanta. hahaha epal.
*singing back-up sa pnw is really a good thing. ang sarap ng feeling kasi, very uplifting and very humbling at the same time. at saka sa pagbabackup din kasi ako natutuong umepal (read: sumecond voice). didn't know i could. but i can. kewl.
***
heto nanaman ang isang mahiwagang kabanata sa buhay ni lukresya.
sa isang palosebo event na tinangkang salihan ni lukresya, nabigla siya nang pagdating niya sa location ay nakasuot ng mga apron at bandana ang mga tao. ano ito, cook out? naisip niya. but no. nakita niyang nangangalap ng putik ang mga kalaban niya. dun niya nadiscover na hindi pala yun cook out. sculpting contest ito!! siyempre na-shock naman ang lukresya. asan ang palosebo? asan ang magrasang kawayan, with the loops and spirals and all-new twists? kamown. pero hindi nalang rumeklamo si lukresya. hala sige, dive sa putik! salok ng lupa at semento! sige lang ng sige! i-form mo yung isang historical event ng town KUNG KAYA MO! kinaya naman niya. kaso last place na siya. at least maganda parin 
kalahok din sa sculpting contest si Agosto Presidente. pambihirang pangalan talaga... anywayzzz. maganda din naman yung nagawa ni agosto. actually, not bad talaga ito. kaso, dahil nga sa pangangarir nitong si lukresya at sa kabilisan gumawa ni agosto e hindi na sila nakapagmoment pagkatapos ng scultping contest na ito. kunyari keri lang ni lukresya. pero secretly nalungkot siya. dahil namiss niya si agosto. UUUUUOOOOOY!!!!
ang landi landi mo lukresya ha! kapag lang... hmm! malandi ka!
certified: kalandian na naman ni bebeng! :)
ReplyDelete